Миллати сарбаланду серпанд ва ҳақоратҳои «импортный»
Дар сари тамоми қабрҳо шеърҳои пурсӯзу гудоз дар бораи падару модар, одамгариву инсоф ва ғайраҳо сабт шудааст. Бовар дорам, аксарият соле як-ду маротиба ба зиёрати қабрҳо мераванду ин шиорҳоро мехонанд
Сустии фейс-контрол ва рушди вандализми ноболиғон
Вақтҳои охир метавон бо сароҳат мушоҳида намуд, ки шаробхориву нашъамандӣ, фаҳшу зӯроварӣ дар байни ноболиғону наврасон зиёд шуда, боиси нигаронии ҷомеаи шаҳрвандӣ гардидааст. Ба вижа харидории дискҳои бозиҳои қатлу куштор,
«Хизмати хирсона»
Махфӣ нест, ки аввалин телефонҳои мобилӣ ҳанӯз 20 сол пеш дар давлати Шветсия пайдо шуда буданд. Сол ба сол шумораи дорандагони чунин телефонҳо бештар мегарданд. Аксарияти мардум бовар доранд, ки
Шояд Вазорати нақлиёт намедонад «бо кадом ангушт сарашро хорад»…
Ба таваҷҷуҳи Вазорати нақлиёти Ҷумҳурии Тоҷикистон Хизматрасонии таксии шахсӣ дар Тоҷикистон имрӯзҳо як ҳолати хандаоварро ба худ касб кардааст, ки бештар ба савдои «рав, гир, барака»-и бозори картошкафурӯшӣ шабоҳати том
Қабристон ҷойи ҳазар нест
Аслан бояд қабристон ба мисоли боғи биҳишт бошад, ки кас аз даромадану зиёрат кардан ва гаштугузори он лаззат барад ва руҳаш оромиш ёбад. Бархилофи ҳама арзишҳову хушбиниҳо ва хушзистанҳо, мутаассифона,
Муроҷиат ба парлумон: Аз мо чӣ суд!?
Таърих — илм дар бораи сабти фаъолияти инсон, ҷамъият ва сивилизатсия мебошад. Таърих (вожаи арабӣ) — илмест, ки маҷмуи воқеа ва ҳодисаҳои дар ҳаёти инсоният рӯйдодаро меомӯзад. Таърих пажуҳиш дар
Парадокси ҳоҷатхона: Пул дорӣ, биё, надорӣ, наё!!!
Дар дунё ягона давлатҳое, ки ҳоҷатхонаи пулакӣ доранд, тақрибан кишварҳои пасошӯравии Осиёи Миёна мебошанд, ки тамоми намуди ҳоҷатхонаҳои ҷамъиятӣ ройгон ба роҳ монда нашудаанд. Мутаассифона, аз ин феҳраст Тоҷикистон истисно
Бомба зидди терроризм
Имрӯз такони бузурги терроризм тамоми ҷаҳонро ба тарсу ваҳм овард. Вабои асри XXI терроризм ва экстримизм шудааст ва вазъияте, ки дар Сурия гузашта истодааст, ба мо бояд дарс шавад. Як
СССР: Кризис то куҷо?
26-уми декабри соли 1991 Шӯрои Олии СССР декларатсия қабул кард, ки Иттифоқӣ Шӯравӣ барҳам дода шуд. Аз давраи шӯравӣ то имрӯз 25 сол гузаштаасту халос. Ҳоло модаркалонҳо, модарон ва мо
Телевизион — мактаби вайронии ахлоқ?
Бо сабаби суст будани корҳои идеологӣ дар кишвар ва набудани назорати ҷиддӣ аз болои барномаҳои телевизион, имрӯз ҳолате шудааст, ки на волидон, на мактаб ва на дигар дастгоҳҳои тарбиявӣ наметавонанд